Yazdır

Lütfen giriş yapın veya üye olun.
1 Saat 1 Gün 1 Hafta 1 Ay Her zaman
Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz

[Rindâne]

 Şimdiye kadar hiç bir köy okulu gördünüz mü? Eğer görmediyseniz bir gün mutlaka bir köy okuluna gidip görmenizi öneririm. Eğer imkanınız olursa özellikle Doğu Anadolu veya Güneydoğu Anadolu bölgesindeki okullara gidin. O köy okullarında çaresizlik içinde görev yapmaya çalışan öğretmenlerimizi, ayağında ayakkabısı olmayan, sırtında kalın bir kazağı olmayan, ama kar kış demeden belki de uzak mesafelerden karlara yalın ayak basa basa okula gelen oğrencileri görün.

 Bir de, İstanbul, Ankara, İzmir gibi büyük şehirlerde kolejlerde okuyan öğrencileri düşünün. Köy okullarında binbir zahmet ile okumaya çalışan öğrenciler ile kolejlerde okuyan öğrencilerin aynı şartlarda SBS, ÖSS gibi sınavlara girdiklerini düşünün...

  Bir de, köy okulları için kılını kıpırdatmadığı halde "Özel okullara devlet yardımı yapmak gerekir" diyen insanları düşünün.

 Ve bundan bir sonuç çıkarın... Eğer, "yüreklerin kulakları sağır" değil ise çıkardığınız sonucu uzuuun uzun bir düşünün.

 Ve lütfen aşağıdaki web sitesini ziyaret ediniz.

http://www.koyogretmeni.com/

[gemici]

Yüreğim hala öyledir, içimde kalakaldı o köy öğretmenliği. Çok gençtik, neredeyse çocuktuk o yıllarda. Ama köy öğretmeniydik, mutluyduk tüm yoksulluğa inat; azimliydik tüm olanaksızlıklara karşın; başarmaya çalıştık elele köyümün güzel insanlarıyla, Anadoluyla.
Yıl 1970, Karabük İlçesi, Yenice Bucağı, Döngeller Köyü.
Bir saate yakın yerden öğrencilerimiz gelirdi kimi katır sırtında, kimi ayakları ıslak hatta çamur içinde. Yağışlı günlerde balçık olurdu yollar ve önce ayakkabı ve çoraplar çıkarılırdı dere kenarında ve bir güzel yıkanırdı bulanık suyla. Sonra soba kenarına dizilir bir yandan ısınıp kurunurken bir yandan da güncel olaylar konuşulurdu. Böylece hazırlanılırdı ikinci ders saatine. Herşeye rağmen biz de onlar da mutluyduk. Çok zengin ve çok fakir yoktu köyde, zengin ve fakir vardı ölçüsünce. Belki de mutluluk bu nedendendi; herkesin ocağında pişen aş üç aşağı beş yukarı aynıydı ve mutluluk bundandı belki.

[gemici]

Yıl 1973 Kasım. Genel seçimler var. Asker öğretmenim o yıl içinde ve listede ismim var mıydı yok muydu hatırlamıyorum. Çekindim, oy kullanmadım. İşte o gün çok ilginç bir görüşme geçti köylülerle aramda. Döngeller köyü 4 mahalleden oluşan bir köydü o zamanlarda, şimdi değişti sanırım. Bir beldenin parçası oldu bir iki mahallesi. Döngeller köyünün Döngeller Mahallesi okula en uzak mahalleydi. Mahalleden veliler toplanıp gelmişler ve benimle görüşmek istiyorlardı. Sözün özü; benim mahallelerine gelmem ve köylü tarafından gösterilecek bir evde ikamet etmem ve yine bir başke evde de ders yapmam. Böylece kırk küsur çocuk yollara revan olmayacaklardı. Hiç aklımda yokken ve altı aylık kızıma rağmen çocukların hatırına kabul ettim, bunda bir lira maddi çıkarım olmadığı halde. İki yıl çalıştım o mahallede. İkinci yıl öğretim yılını yeni binada açtık. Bir vekil öğretmen de atadılar. Ben 1-2-3 üncü sınıfları, vekil arkadaş da 4-5 inci sınıfları paylaştık. Çok güzel iki yıldı o tek dakikası boşa harcanmayan. Gençtik, tecrübesizdik, bilgimiz de eksikti. Ancak bir ruh vardı, öğretmen okullu olma ruhu. Gençler sakın onlara ruhsuz dediğimi çıkarmasınlar bundan. Biz daha kimliğimizi kazanmadan gittik öğretmen okullarına. Üç yıl sadece öğretmen olacağımız günü iple çektik. Bir arkadaş hatırlamam ki o dönemler içinde, benden bir adım geride olsun.

[murat]

Böylece kırk küsur çocuk yollara revan olmayacaklardı. Hiç aklımda yokken ve altı aylık kızıma rağmen çocukların hatırına kabul ettim, bunda bir lira maddi çıkarım olmadığı halde. İki yıl çalıştım o mahallede.

Gemici hocam, elleri öpülesi öğretmenler maddiyatttan uzak, insanın güzelliğini iki satırda daha nasıl anlatılabilir?

[murat]

2009-2010 1.dönem sonunda pamukçu kaplıcalarının olduğu okula  yaklaşık 35 koli götürdük. Yurtçi kargo bizden bir kuruş almadı. Bu dönem 15 kolie ulaştık sizerden de yurtiçi kargo le Balıkesir 100.yıl end.meslek lisesi Balıkesir / adresine yardım bekliyoruz. İnanın bazılaı için çöp olan, bazılarına bayramlık.